dormitio
dormītĭo, ōnis, f. [dormio],
- a sleeping (only ante- and post-class.), Varr. ap. Non. 100, 1 and 2; Vulg. Johan. 11, 13.—In eccl. Lat., death, Tert. Patient. 9; Vulg. 2, Macc. 12, 45 al.; cf. also Inscr. Orell. 4461.
dormītio, ōnis, f. (dormio), I) das Schlafen, Varro sat. Men. 588. Vulg. 2. Mach. 12, 45; Ioann. 11, 13: altitudo (Tiefe) dormitionis, Arnob. 5, 9: o stulta pectoris nostri dormitio vigilabilis! Varro sat. Men. 485. – Plur., dormitiones illae, im Isistempel, Arnob. 7, 32. – II) prägn., das Entschlafen = Sterben, sanctae Paulae, Hieron. praef. in Iosue. – meton., der Todesschlaf, Tod, Corp. inscr. Lat. 6, 36294. u. Eccl.
sicut comestio, ~o, ambulatio, ita quoque concubitus actus naturales sunt
rex vitam illorum [vij Dormientium ] ‥ et ~onis modum exposuit
dextrum requiescat / paulisper latus; hinc alio dormitio fiat
Booz in ~one sua ventilavit aream
quamquam et dormienti corpore mentis nunquam ~onem subrepere credidisses
vapores ad capud ascendentes tempore ~onis a stomacho
juvenis ‥ cepit dormire et in ~one illa perseveravit per totam noctem
dolor ‥ cum alienacione vel somnietate nimia sine ~one vigilativa
occasione cujus potus ‥ custodes talem ~onem sumpserunt quod vigilias suas ‥ facere non potuerunt
stupor vulgariter appellatur ~o membri, sicut cum aliquis tenuit tibiam super aliam tunc non sentit nec bene potest moveri donec aliquantulum steterit
stupor sive extasis, i. ~o ymaginacionis vel sic
~o Johannis evangelistae
cum beatis collegis suis a die ~onis est conditus
~o dicitur mors sanctorum quasi quies
instat dies ~onis ipsius [abbatis ]
ut ultima fratrum cum pietate ~o sanctam ac repositam habeat graciam(
dormītĭō, ōnis, f. (dormio), faculté de dormir, sommeil : Varro Men. 588 ; dormitio somni Hier. Ep. 108, 15, même sens || le sommeil éternel, la mort : CIL 6, 36294 || pl., Arn. 7, 32.