duodecies
dŭŏdĕcĭes (or -ĭens, quadrisyl., Auct. Carm. de Phoenice, 28), adv. num. [duodecim],
- twelve times, Cic. Verr. 2, 2, 75, 185; Liv. 38, 28.
duo-deciēs (-deciēns), Adv., zwölfmal, Cic. u.a. – ➳ Viersilbig (du͜odecies) Auct. carm. de Phoenice 28.
~es quinquagenis expeditionum milibus [] cf. Exod. xii 37
~es quinquagies millia,twelfsiþum fiftig þusenda
decem horae ‥ ~es ductae centum viginti reddunt horarum
hoc sigillum in anulo aureo pondere sigilli ~es exequato ponas
De hoc manso Ramnulfus tenet medietatem, et reddit unam Duodeciem.Ibidem paulo superius :
Duas Duodecies avenæ. Vide Duodecellus.