duodeni
duodeni, twelve each, twelve apiece
dŭŏ-dēni, ae, a,
- distr. num., twelve each; twelve: uxores habent deni duodenique inter se communes, Caes. B. G. 5, 14, 4: duodena describit in singulos homines jugera, Cic. Agr. 2, 31, 85; Liv. 5, 33; cf.: fossa duplex duodenūm pedum, Caes. B. G. 7, 36, 7: milia, id. ib. 7, 75, 3: astra, Verg. G. 1, 232; cf. signa, Ov. M. 13, 618: nec inveniuntur qui velint debere rei publicae, praesertim duodenis assibus, at twelve per cent., Plin. et Traj. Ep. 54, 1.
duodēnī, ae, a (duodecim), I) je zwölf, Caes. (b.G. 7, 36, 7, wo Gen. Plur. duodenûm), Cic. u.a. – II) zwölf (zusammen), Verg. u. Ov. – ➳ Sing. duodēnus, zwölffach, labor Herculeus, Apul. met. 3, 19; u. der zwölfte, liber, Auct. argument. II. ad Stat. Theb. v. 12: bis duodena (pars), Manil. 4, 451.
dŭŏdēnī, (13) æ, a (duodecim), ¶ 1 [distrib.] chacun douze : duodena describit in singulos homines jugera Cic. Agr. 2, 85, il leur donne douze arpents par tête, cf. Cæs. G. 5, 14, 4 || gén. pl. duodenum Cæs. G. 7, 36, 7 ¶ 2 [poét.] = duodecim, douze : duodena astra Virg. G. 1, 232, les douze signes du Zodiaque || au sing. Apul. M. 3, 19, au nombre de douze.
- 1. ieder twaalf; twaalf per keer;
- 2. (poët.) twaalf (in totaal).
duodēnī ae, a, adj.numdistr.
- cf. duodecim, twelve each, twelve apiece: uxores habent deni inter se communīs, Cs.: in singulos homines iugera: Per duodena astra, twelve each year, V.: signa, O.