duodenarius
dŭŏdēnārĭus, a, um, adj. [duodeni],
- containing twelve: numerus, Varr. L. L. 5, § 34 Müll.
duodēnārius, a, um (duodeni), je zwölf enthaltend, numerus, die Zwölfzahl, die Zwölf, Varro LL. 5, 34. Tert. adv. Val. 8 extr. Augustin. de civ. dei 20, 5. p. 413, 6 D.2: fistula, zwölfzöllige im Durchmesser, Frontin. aqu. 44.
~io numero, qui multiplicatis inter se invicem septenarii partibus constat
[numerus ] cujus partes multiplicative reddunt summam majorem toto, ut ~ius
numero ‥ fratrum ~io presidens
lego ‥ unum ~ium paropsidum de stagno
twelfe , duodecim ‥, ~ius
noluit Dominus ~ium in undenario consistere numero; ideo Mathias in solio duodeno residere permittitur
factum est ut post paucorum excursum mensium [discipuli Oswaldi ] numerum excederent †sacroduodenarium [? l. sacrum ~ium ]
collecti fratres ~ii numeri summam complent
concessus est ei [sc. regi ] a civibus et burgensibus octonarius denarius; a ceteris ~ius est extortus
dŭŏdēnārĭus, a, um (duodeni), qui contient douze unités : Varro L. 5, 34.
Moneta argenteain Moneta regia.