duodennis
duodennis, e (= duodecennis), zwölfjährig, puer, Augustin. in psalm. 101, 1.
[evangelista ] eundem [Jesum ] ‥ ~em in templo doctorum choris insert
Ethelfridus ‥ habuerat [tempore exitus ] ‥ filios duos, Oswaldum ~em et Oswium quadriennem
puer ~is
juvenis erat duodecim annorum quum patrem ipsius rex Edwindus et Redwaldus peremerant. ita ~is effectus exul a patria
Philippus ‥ tunc temporis †duodenus [? l. duodennis ] existens
multitudo [puerorum ] ‥, quorum nullus ~e [? l. ~i ] major erat
puellam ‥ etate fere duodenem
post bellum diutinum et ~e discrimen tandem ‥ Troie nobilis secuta ruina est
dŭŏdennis, e, c. duodecennis : Aug. Psalm. 101, 1.