About Report a problem

Menu

duo

duo, two

duo2, a board of two persons, an extraordinary criminal court, duumviri

Frieze-Dennison Vergil

duo , ae, o: (num. adj.), two, 2.213, et al.

Could not find duos in Logeion dictionaries.

duos Numeral: masculine accusative plural of duo

See duos in Morpho

dŭŏ, ae, ŏ (acc. masc. duo as freq. as duos; cf. ambo. Passages with duo, Att. ap. Charis. p. 101 P.; Plaut. Ep. 2, 2, 4 (184); 3, 2, 37 (373); id. Most. 3, 2, 89 (778); 147 (836); 148 (837); id. Ps. 1, 3, 99 (328); 4, 2, 43 (998); Varr. R. R. 1, 18, 5; 3, 1, 9; Cic. Rep. 1, 10; 1, 13; 2, 14; 2, 19; id. Verr. 2, 2, 9; id. Tull. § 19 Beier N. cr.; id. Fam. 3, 4, 2; 7, 25, 2; id. Att. 9, 11, A, 2; Caes. B. G. 7, 69, 2; Liv. 6, 42 fin.; 35, 21; Suet. Calig. 41; id. Oth. 1, 5; Verg. A. 11, 285; Hor. S. 1, 7, 15 al.—Gen. duūm, Naev. ap. Charis. p. 102 P.; Att. ap. Cic. Or. 46 fin.; Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 15, 2; Sall. J. 106, 5; Liv. 3, 25; Plin. 12, 19, 42, § 89; 15, 17, 18, § 63 et saep.—Neutr. dua, Att. ap. Cic. Or. 46 fin.; and connected with pondo, also duapondo, Vitr. 10, 17; Scrib. Comp. 45; cf. Quint. 1, 5, 15.—The metre dŭō occurs only in Aus. Ep. 19, 13), card. num. [Sanscr. dva; Gr. δύο, δύω; Goth. tvai; Germ. zwei; Engl. two; cf.: bis (for dvis), dubius, duplex, etc.].
  • I Two: hi ambo et servus et hera frustra sunt duo, Plaut. Am. 3, 3, 19 (974): angues duo maxumi, id. ib. 5, 1, 56 (1108): duo talenta argenti, id. As. 1, 3, 41 (193) et saep.—
  • II = Gr. οἱ δύο, the two, both: subito edicunt duo consules, Cic. Sest. 14, 32: duo sapientia praestantes, pater et socer, Nep. Tim. 3, 2: nocuit sua culpa duobus, Ov. M. 15, 115; cf.: vos inter duos, Plaut. Am. 3, 2, 2 (883): qui duo populi, Liv. 8, 17, 9.

Saved

Recent