ebeneus
ĕbĕnĕus (hĕb-), a, um, adj. [hebenus, q. v.],
- of ebony, ebon (ante-class.), Mart. Cap. 1, § 80.
ebeneus (heb.), a, um (ebenus), aus Ebenholz, Mart. Cap. 1. § 80.
ĕbĕnĕus, a, um (ebenus), en ébène : Capel. 1, 80.