ebibo
ebibo, to drink up, drain
ē-bĭbo, bi, bĭtum, 3, v. a., to drink up, drain (not in Cic. or Caes.).
- I Lit.: quid comedent? quid ebibent? Ter. Heaut. 255; so with comedere, Plaut. Trin. 2, 1, 20 (242); id. Ps. 5, 2, 11 (1295); hirneam vini, id. Am. 1, 1, 276 (428): poculum, id. Curc. 2, 3, 80 (359): ubera lactantia, Ov. M. 6, 342 et saep.: elephantos dracones, i.e. to suck their blood, Plin. 8, 12, 12, § 34; cf. sanguinem, Plaut. Curc. 1, 2, 65 (160): cum vino simitu imperium, to drink up, forget through drinking, Plaut. Am. 2, 1, 84 (634) (cf. in the simplex: bibere mandata, id. Pers. 2, 1, 3 (170), v. bibo).—Poet.: invenies illic, qui Nestoris ebibat annos, to drink the age of Nestor (i. e. to drink as many glasses as equal the years of Nestor), Ov. F. 3, 533. —
- B Transf., of inanimate things, to suck in, draw in, absorb: (fretum) peregrinos amnes, Ov. M. 8, 837; cf. Plin. 5, 15, 15, § 71: saniem (lana), id. 9, 38, 62, 134.—
- II In gen., to waste in drink, squander, Hor. S. 2, 3, 122. —
- III Trop., to exhaust, remove, take away: spiritum meum, Vulg. Job 6, 4.
ē-bibo (ex-bibo, zB. Plaut. truc. 312, ec-bibo), bibī, bibitus, ere, austrinken, aussaugen, I) im allg.: 1) eig.: quid comedent, quid ebibent? Ter.: aquam (fluvii), Phaedr.: vinum, Iul. Val.: ubera lactantia, Ov.: cruorem e vulneribus, Mela. – poet., v. Lebl., Iordanem amnem, verschlingen (v. einem See), Plin.: amnes (v. Meere), Ov.: saniem (v.d. Wolle), einsaugen, Plin. – 2) übtr.: a) aussaugen = erschöpfen, indignatio ebibit spiritum meum, Vulg. Iob 6, 4. – b) durch Aussaugen sich aneignen, wir einsaugen, poëta optimus teneris ebibitus animis, Augustin. de civ. dei 1, 3. p. 7, 3 D.2: superstitio in lacte quodam modo matris ebibita, ibid. 22, 6. p. 562, 9 D.2 – II) prägn.: 1) so viel Becher, wie eine Zeit der Zahl nach beträgt, austrinken, zutrinken, Nestoris annos, so viel Becher, wie Nestor Jahre verlebt hat, austrinken, Ov. fast. 3, 533. – 2) vertrinken, a) = durch Trinken vertun, si quid ecbibitis et comestis, Plaut. truc. 155: quod comedi et ebibi, tantum meum est, Corp. inscr. Lat. 9, 2114: Massici montis uberrumos quattuor fructus ebibere in hora una, Plaut. Pseud. 1303 sq.: ut haec ebibat, Hor. sat. 2, 3, 122. – b) = durch Trinken vergessen, non ego cum vino simitur ebibi imperium tuom, Plaut. Amph. 631. – ➳ Partiz. ebibitus, außer bei Augustin. (s. oben) auch bei Sidon. carm. 9, 40. Iul. Val. 2, 26 ed. Mai.
See: ebibere
ēbĭbō, (13) bĭbī, bĭbĭtum, ĕre, tr., boire (sucer) jusquʼà épuisement, avaler jusquʼau bout, tarir : ubera Ov. M. 6, 342, épuiser la mamelle ; elephantos ab iis ebibi Plin. 8, 34, [on raconte] quʼils [les serpents] sucent tout le sang des éléphants ; poculum Pl. Curc. 359, vider une coupe || [fig.] : fretum ebibit amnes Ov. M. 8, 837, la mer absorbe les fleuves ; saniem lana ebibit Plin. 5, 62, la laine absorbe la sanie ; ebibi imperium Pl. Amph. 631, jʼai bu (jʼai mangé) lʼordre ; ebibere Nestoris annos Ov. F. 3, 533, boire autant de coupes que Nestor avait dʼans.
- 1. opdrinken, uitdrinken, legen, uitzuigen [aquam; poculum; ubera; cruorem e vulneribus; Nestoris annos zoveel bekers als Nestor jaren geleefd heeft];
- 2. verdrinken, verbrassen.
ebibo , is, i, itum, ere. 3.
飲盡。— sanguinem 啜血。— imperium heri sui 飲悮主命。
Suggest a Translation
See an image
飲盡。— sanguinem 啜血。— imperium heri sui 飲悮主命。
Suggest a Translation
See an image
ē-bibō bī, —, ere,
- to drink up, drain: quid ebibent? T.: ubera lactantia, O.—Poet.: Nestoris annos, i. e. a glass to each year, O.: haec, spend in drink, H.—Of things, to suck in, absorb: amnīs, O.