, Pauperes.
Vet. Onomast. San-Germ. num. 501. Vide Isidor. Orig. lib. 8. cap. 5.
sect. 36. Est ab Hebræo זריבא, Pauper : a quo et
Hebionitæ hæretici, qui ut habet S. Hieronymus in Isaïam 66. pro
humilitate sensus nomen Pauperum susceperunt. Asserebant Christum esse purum hominem, ut
ceteros et viro et muliere natum, Legemque Mosaïcam necessario
observandam.