edicto
ēdicto, āvi, 1, v. freq. a. [edico],
- to speak out, proclaim, publish (only in Plaut.): tute edictas facta tua, Plaut. Am. 2, 2, 184 (816): aliquid alicui, id. Ep. 1, 2, 2 (105); id. Men. 4, 2, 79 (649).
ē-dicto, āvī, āre (Intens. v. edico), bekannt machen, offenheraussagen, Plaut. Amph. 816 u.a.
ēdictō, (15) āvī, ātum, āre, tr., dire hautement, déclarer : Pl. Amph. 816.
edico, quod interdum pro simplici accipitur.
Plaut. Epid. 1. 2. 2. Atque amorum summam
Edictavitibi.
Id. Amph. 2. 2. 184. Tute
Edictasfacta tua, ex me quæris quid deliqueris.