About
Menu

edentare

edentare [CL] , to knock out teeth. b (p. ppl.) deprived of teeth. ~at, dentes excutit GlC E 45; ~are, dentes excutere Osb. Glouc. Deriv. 197.  b ~atus, dentibus [abdicatus] GlC E 46 (cf. GlH E 36); ~atus, edentulus, dentifragus Osb. Glouc. Deriv. 197; tutheles for age, indentulus, ~atus, indentosus; unde versus: ‘qui dentes habuit nec habet nec habebit / est edentatus; edentulus est modo natus’ CathA.

Saved

Recent