edus Save Georges DMLBS Gaffiot 2016 1. ēdus, ī, m., in der Bauernspr. = haedus (w.s.), Varro LL. 5, 97. Corp. inscr. Lat. 8, 2728, 64.2. ēdūs, s. Īdūs. edus v. haedus ēdus, ī, m. , v. hædus : Varro L. 5, 97.