egens
egens, needy, necessitous, in want, poor
Frieze-Dennison Vergil
egēns, entis: destitute, needy, necessitous, helpless, 4.373. (egeō)
Could not find egentissimus in Logeion dictionaries.
egentissimus Adjective: masculine nominative singular superlative of egens
ĕgens, entis, Part. and P. a., from egeo.
egēns, entis, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. egeo), nicht habend, a) absol., dürftig, darbend, sehr arm, ein armer Teufel (Ggstz. locuples, dis, opulens), egens quidam calumniator, Cic.: captivi egentes, Liv.: eos locupletes ex egentibus fecerat, Caes.: egentiorem hercle hominem novi neminem, Plaut. fr.: num ergo ditior an egentior dicendus est is, qui etc., Augustin.: nihil rege egentius, Cic.: egentissimus quisque, Sall.: in sua re fuisse egentissimum, sehr gedarbt, sehr kärglich gelebt haben (Ggstz. insolentem in aliena fuisse), Cic. – subst., haec utrum abundantis an egentis signa sunt? Cic.: illa egentium contio, Proletarierversammlung, Cic.: egentes ac perditi (Lumpe), Caes. – b) m. Genet., etw. nicht habend, ohne etw., arm an etw., homo egens virtutis, abundans felicitatis, Cornif. rhet.: egens consilii servus, Plaut.: verborum non egens, nicht arm an Ausdruck, Cic.: insulae cultorum egentes, unbewohnte, Liv.: loca aquarum egentissima, Tert. apol. 16.
ĕgēns, (9) tis, p.-adj. de egeo, qui manque, dénué, privé de : Cic. Fam. 6, 22, 1 || pauvre, indigent, nécessiteux : Cic. Planc. 86 ; Læl. 23 || nihil rege egentius Cic. Att. 6, 1, 4, rien de plus pauvre quʼun roi || -tissimus Cic. Sest. 111.
egens , tis. part. c. s. v. egeo.
貧窮者。缺乏者。— rebus omnibus 缺各物。— deliciarum 缺快樂。
Suggest a Translation
See an image
貧窮者。缺乏者。— rebus omnibus 缺各物。— deliciarum 缺快樂。
Suggest a Translation
See an image
egēns entis, adj.with comp.and sup.
- P. of egeo, needy, necessitous, in want, poor: egens relictast misera, T.: egentes abundant: delectus egentium, Cs.: nil magnae laudis, not craving, V.: non rationis, not destitute of, V.: nihil illo egentius: egentissimus ganeo: egentissimis largiri, L.