About Report a problem

Menu

efrangere

EFRANGERE
, Effringere. Testam. anni 690. apud Felibianum Histor. San-Dionys. pag. xi : Ut nullus cum illa persona, quæ voluntatem nostram aut deliberationem Efrangere voluerit, communecare non præsumat.
Hinc nostris Effresler, eodem significatu. Mirac. Mss. B. M. V. lib. 1 : La grans cloche de no clochier, Qui ne se degne mie lochier, Se n'est pour fu ou pour meslée, Brisié fu et Effreslée. Efracer, pro Dilacerare, vulgo Déchirer, in Lit. remiss. ann. 1382. in Reg. 120. Chartoph. reg. ch. 275 : Icellui Biset procédant de pix en pix le prit et ahert par tele maniere, qu'il lui Efraça mantel, chaperon et aumusse.

Saved

Recent