egenus
egenus, needy, necessitous, in want, destitute
Frieze-Dennison Vergil
egēnus, a, um: adj. (egeō), needy; in want, destitute, 1.599; distressed, straitened, imperiled, desperate, 10.367.
ĕgēnus, a, um, adj. [egeo],
- in want of, in need of, destitute or void of any thing (rare, and mostly poet. for egens).
- α With gen.: (nos) omnium, Verg. A. 1, 599; Liv. 9, 6: omnis spei, Tac. A. 1, 53: aquarum (regio), id. ib. 15, 3 fin.; cf. id. ib. 4, 30: decoris, Sil. 6, 304.—
- β With abl.: commeatu, Tac. A. 12, 46; 15, 12.—
- γ Absol.: res, i.e. indigent, needy, necessitous, Plaut. Capt. 2, 3, 46 (406); id. Poen. 1, 1, 2 (130); Verg. A. 6, 91; 8, 365; 10, 367: frater, Vulg. Deut. 15, 11.—
- II Poor, worthless, beggarly: ad infirma et egena elementa, Vulg. Gal. 4, 9. —Subst.
- A ĕgēnus, i, m., a poor man: et pauper, Vulg. Psa. 34, 10; id. Sir. 4, 4 al. —
- B ĕgēnum, i, n., a poor soil: in egeno, Col. 3, 10, 4; 4, 31, 1.
egēnus, a, um (egeo), I) an etw. Mangel habend od. leidend, einer Sache entbehrend, an etwas arm, einer Sache beraubt, m. Genet., lucis egenus Tartarus, Lucr.: omnium (aller Pflege) egena corpora, Liv.: egena aquarum regio, Tac. (vgl. egenam aquae utramque insulam referens, es leide die eine wie die andere I. Mangel an W., Tac.): nos omnium egeni, jeglicher Hilfe bedürftig, Verg.: Agrippina omnis spei egena, Tac. – m. Abl., castellum commeatu egenum, schlecht verproviantiertes, Tac. ann. 12, 46; vgl. 15, 12. – II) prägn., a) v. Pers., dürftig, arm, absol., subst., egēnus, der Arme, Sen. nat. qu. 7, 31, 3. – m. Abl. (durch), qui si est avaritiā egenus, Apul. apol. 20: quod erat fortunā egenus (Ggstz. fortunā opulentus), Apul. flor. 3. p. 4, 8 sqq. (Kr.). – b) v. Boden, dürftig, subst., in egeno, auf dürftigem Boden, Col. 3, 10, 4 u. 4, 31, 1. – c) v. der Lage, dürftig, hilflos, res egenae, Plaut.: in rebus egenis, Plaut. u. Verg.: rebus egenis, Verg.
eadem ~is et paene nihil habentibus distribui ‥ non sinimus
dum [Martinus ] ‥ peplum ferret egenis
~us,wædla
emptis cibis sustentavit ‥ multitudinem ~orum
~is fratribus suis ‥ subvenire volens
convenit regie majestati populum regimini ejus commissum, divites et †egerios, ‥ defendere
quem cernimus et in divitiis ~um et in deliciis sobrium
fuit vir quidam Romae dives in rebus sed ~us in religione
~us luminis
[archiepiscopus Ebor’ ] vertit se ad alia ~a atque infirma argumenta, quae ‥ paucis sunt objectionibus abolita
ĕgēnus, (12) a, um (egeo), qui manque, privé : [avec gén.] Virg. En. 1, 599 ; Liv. 9, 6, 4 ; Tac. Ann. 1, 53 ; [avec abl.] Tac. Ann. 12, 46 || in rebus egenis Virg. En. 6, 91, dans la détresse || subst. n. egenum : in egeno Col. Rust. 3, 10, dans un sol pauvre || susbt. m. , un pauvre : Vulg. Psalm. 34, 10.
egēnus
adj.
- egeo, needy, necessitous, in want, destitute: in rebus egenis, V.: omnium corpora, L.: aquarum regio, Ta.: castellum commeatu, Ta.