egraminatus
ēgrāminātus, a, um (ex u. gramen), gejätet, ager vomere, Vict. Vit. 1. § 36.
ēgrāmĭnātus, a, um, (e, gramen), nettoyé de ses mauvaises herbes [fig.] : Vict. Vit. Vand. 1, 11 (orthographié ingraminatus chez Migne].