egressus
egressus2, a going out, going away, egress, departure
Could not find egressibus in Logeion dictionaries.
egressibus Noun: masculine dative plural, Noun: masculine ablative plural of egressus
ēgressus, a, um, Part., from egredior.
ēgressus, ūs, m. [egredior], a going out or away (class.).
- I Lit.
- A In gen., egress, departure.
- 1 In abstr.: frequentia sua vestrum egressum (sc. in provinciam) ornando, * Cic. Pis. 13 fin.: Caesar rarus egressu, Tac. A. 15, 53.—In plur., Sall. J. 35, 5 Kritz; Tac. A. 3, 33; 11, 12; id. Or. 6; Ov. F. 1, 138.—Of birds, a flying out, flight, Ov. M. 11, 748; Col. 8, 8, 1.—
- 2 In concreto: per tenebrosum et sordidum egressum extraho Gitona, Petr. 91, 3.—In plur., Tac. A. 16, 10; and poet. of the mouths of the Ister, Ov. Tr. 2, 189.—
- B In partic. (acc. to egredior, I. A. 2. b.), a disembarking, going ashore, landing, Caes. B. G. 5, 8, 3; id. B. C. 3, 23, 1; Auct. B. Afr. 3 fin.—
- II Trop., in rhet. lang. = egressio, II., a digression in speaking, Quint. 4, 3, 12; cf.: libero egressu memorare, to narrate with freedom in digression, Tac. A. 4, 32.
ēgressus, ūs, m. (egredior), I) das Herausgehen, Ausgehen, der Ausgang, das öffentliche Erscheinen, 1) eig.: vester, Cic.: qui togatorum comitatus et egressus! welch ein Geleite von Klienten beim Ausgehen! Tac. dial. 6: itinera egressusque eius, seine Wege u. Gänge, Sall.: ianitor egressus introitusque videt, das Gehen u. Kommen (der Leute), Ov.: egressibus adhaerescere, Tac.: rarus in publicum egressus, Tac., Ggstz. creber egressu, Pacat. pan.: rarus sit egressus in publicum, sie (die Frau) gehe selten aus, Hieron. epist. 22, 17. – u. der Ausflug der Vögel, Col. 8, 8, 1. – u. der Ausgang, das Fortströmen der Winde, ventos custodit et arcet Aeolus egressu, Ov. met. 11, 748. – 2) übtr., das Abgehen im Reden vom Thema, die Abschweifung, Quint. 4, 3, 12. – libero egressu memorare, in frei sich verbreitender Darstellung, Tac. ann. 4, 32. – II) insbes., A) das Aussteigen aus dem Schiffe, die Landung, egr. optimus, Caes.: in egressu navis, Suet. – B) meton., der Ausgang (als Ort), egr. tenebrosus et sordidus, Petron.: egressus obsidens, Tac.: poet., v. Flüssen, der Ausfluß, die Mündung, Ov. trist. 2, 189.
canebat ‥ de ~u Israel ex Aegypto
Noemi vendidit agrum in ~u suo tali pacto ut rediens redimeret
dummodo tenentes ipsi haberent sufficientem pasturam ad tenementa sua cum libero ingressu et ~u ad eandem(
communitas habet libere ingressum et †ekressum ad tentorium
naute ‥ observabant introitus et exitus ut nulli omnino pateret ~us
punctumG nodare impediet ~um adversarii sui
cui aegressui victoriosissimo psalmus ‥ testimonium dat
ne justo tuo judicio habeam quod valde timeo, ~um lamentabilem
1 ēgressus, a, um, part. de egredior.
2 ēgressŭs, (11) ūs, m. , action de sortir, sortie : [pl.] egressus Tac. Ann. 3, 33, sorties en public || départ : Cic. Pis. 31 || débarquement : Cæs. G. 5, 8, 3 || sortie, issue : tenebrosus egressus Petr. 91, 3, sortie obscure ; egressus Istri Ov. Tr. 2, 1, 189, les bouches de lʼIster || [fig.] digression : Quint. 4, 3, 12 ; libero egressu memorare Tac. Ann. 4, 32, se donner libre carrière en racontant.
- 1. het weggaan, uitgaan, naar buiten gaan; ➤ rarus in publicum egressus;
- 2. (in een redevoering) afdwaling van het thema, uitweiding; ➤ libero egressu;
- 3. het van boord gaan, landing; ➤ in egressu navis;
- 4. (postklass.) uitgang; ➤ obsidere omnes egressūs;
- 5. (Ov.) monding [fluminis].
egressus , us. m. et, v. egressus
See an image
See an image
egressus , a, um. part. v. egredior.
Egressa sexum 烈婦。 Virtus egressa modum 非常之德。Tecta altitudinem moenium egressa 高于城之屋。
Suggest a Translation
See an image
Egressa sexum 烈婦。 Virtus egressa modum 非常之德。Tecta altitudinem moenium egressa 高于城之屋。
Suggest a Translation
See an image
Cum mancipiis plurimis,.... exiis et Egressis, omnibus rebus exquisitis et inquirendis.Vide Exius.
ēgressus (1)
- P. of egredior.
ēgressus (2) ūs, m
- egredior, a going out, going away, egress, departure: vestrum egressum ornando: arcet egressu (ventos), O.: egressūs eius explorat, tracks his movements, S.—A disembarking, landing: optimum esse egressum, Cs.— An emptying, mouth(of a river), O.— Fig., a digression: libero egressu memorare, i. e. to expatiate upon, Ta.