ehem
ĕhem, interj., an exclamation of joyful surprise,
- ha! what! ehem, optume! quam dudum tu advenisti? Plaut. As. 2, 4, 43 (449); id. Most. 3, 2, 38 (727); id. Mil. 4, 9, 5 (1382); id. Rud. 3, 5, 25 (804); Ter. And. 417: ehem, pater me, tu hic eras? id. Eun. 86; 462; id. Ad. 81; Ap. Met. 2, 22, 15.
ehem, Interj., ein Ausruf der freudigen Überraschung (s. Brix Plaut. mil. 36), ha! ei! od. sieh da! ehem optume, Plaut.: ehem opportune! Ter.: ehem, scio iam quid vis dicere, Plaut.
ĕhem, (16) interj. marquant la surprise, eh ! ah ! : Pl. Most. 727, etc.; Ter. Eun. 86 ; Andr. 686.
ehem
- interj, ha! what! (in delighted surprise): ehem, tun hic eras? T.