elementatus

elementatus , composed of (the four) elements. b (as sb. n.) body composed of elements. quidam volunt ipsum [ignem visibilem] esse ‥ ~um, id est, ex omnibus quattuor elementis compositum, quamvis in eo alia tria igneum superet elementum Ailr. An. II 56 f. 39; fortior est caliditas in igne quam sit in re ~a, ut in homine J. Blund An. 228; quicquid ~um est virtute iiij elementorum factum esse necesse est Ripley 102.  b quid prodest homini elementorum aut ~orum nosse naturam ‥ et sui ipsius esse ignarum? J. Sal. Met. 943c; dicimus ~a ex elementis constare D. Morley 19; placet Aristoteli ut nec leve nec ponderosum sit celum, sed neque calidum neque frigidum; hujusmodi enim proprietates ~is conveniunt Neckam NR I 6; Bart. Angl. IV 3 (v. corpus 11b); utrum hec sensibilis terra vel aqua itemque aer et ignis vere sint elementa an magis, sicut estimavit Empedocles, vere sint ~a ex quattuor vel saltem ex duobus aut tribus elementis composita, merito queri poterit Ps.-Gros. Summa 598; elementum e[s]t prius naturaliter quam ~um ex eo compositum; e contra autem ~um est prius dignitate vel perfeccione suo elemento Wycl. Form. 214.