About Report a problem

Menu

elenchicus

elenchicus [cf. LL elencticus < ἐλεγκτικός] , refutative, (as sb. n.) refutation. Aristoteles dicit quod medium ~um arguendi contra eos est querere ab illis quid terminus signet, ne equivocent in signacionibus terminorum Wycl. Act. 112; a1400 hic [abbas Louperticus], nimis nimius in suis oculis, / mentem non adhibet Patrum sentenciis, / set, suis jugiter utens elenchicis, / signum insinuat elati criminis Tryvytlam Laus Ox. 411.

Saved

Recent