elucere

elucēre [CL] , to shine (out), let through light; b (fig.). bovina cornua ‥ ~ent Asser Alf. 104 (v. dolabra a); qui magis elucet ter denis atque diebus Kal. M. A. I 409; cum in crepusculo aurora dies eluxerit Ælf. EC 2; sole super horizontem ~ente Gir. TH II 7; lux noctescit ut nox eluceat J. Howd. Ph. 318. b 798 magna dubitanti animo de vobis requies ‥ eluxit Alcuin Ep. 159.