About
Menu

eluctari

eluctari [CL] , to struggle out of, surmount. b (w. inf.) to strive. enisus, †elocutus [l. ~atus] GlC E 200; Frith. 274 (v. chelydrus c); sicut ortu suo dumorum asperitatem ~atur rosa W. Malm. GP I 14; in scolari palestra id ~ari puerili stilo conatus sum J. Cornw. Merl. pref..  b clerici prorsus ~abantur omne ‥ mandatum H. archiepiscopi dissimulare J. Hex. HR Cont. 328; follibus eluctans vigiles excire caminos Hanv. IX 306 p. 386.

Saved

Recent