elucubratus

ēlūcubrātus, a, um, PAdi. m. Compar. (elucubro), aufgeklärt, pauca praemittam, quibus elucubratior animus auditoris ad ea quae dicenda sunt perveniat, Boëth. de music. 2, 1. p. 227, 17 Fr.; vgl. (ganz ähnlich) Boëth. in Porphyr. dial. 1. p. 9.

ēlūcubrātus, a, um, part. de elucubro || adj^t , elucubratior Boet. Mus. 2, 1, mieux préparé.

elucubratus , a, um. part. p.
作夜工。 夜成者。

Suggest a Translation
See an image