enato
enato, to swim away, escape by swimming
ē-năto, āvi, 1, v. n., to swim out or away, to escape by swimming (very rare).
- I Lit., Vitr. 6 praef.; Hor. A. P. 20; Phaedr. 4, 21, 14; Ap. Met. 2, 14, 8 al.—
- II Trop., to extricate one's self, to get off: reliqui habere se angustius videntur; enatant tamen, Cic. Tusc. 5, 30, 87; Petr. 57, 10.
ē-nato, āvī, ātum, āre, I) intr. herausschwimmen, durch Schwimmen entkommen, A) eig.: si fractis enatat exspes navibus, Hor.: pauci enatant, Phaedr.: ex naufragio patriae salvus nemo potest enatare, Cornif. rhet.: quae (possessiones) etiam e naufragio unā possent enatare, sich mit ans Land retten könnten, Vitr. 6. praef. § 1: nemo cum sarcinis enatat, Sen.: en. ad oppidum, Auct. b. Alex. – B) übtr., aus einer Schwierigkeit sich herauswinden, sich zur Not heraus-, durchhelfen, reliqui habere se videntur angustius; enatant tamen, Cic. Tusc. 5, 87: tamen, genio illius gratias, enatavi, Petron. 57, 10. – II) tr. ein Gewässer schwimmend zurücklegen = durchschwimmen, tot fluminibus enatandis fatigatus, Pacat. pan. 39, 2.
See: enatare
ēnătō, (14) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., se sauver à la nage, échapper au naufrage : Hor. P. 20 || [fig ] sʼéchapper, se tirer dʼaffaire : Cic. Tusc. 5, 87 ¶ 2 tr., traverser à la nage : Pacat. Pan. Theod. 39, 2.
- 1. wegzwemmen, zich door zwemmen redden;
- 2. zich erdoorheen slaan, zich redden.
ē-natō āvī, —, āre,
- to swim away, escape by swimming: fractis enatat exspes Navibus, H.: pauci enatant, Ph.—Fig.: reliqui enatant tamen, get off.