enamellare

enamellare [cf. AN enamelle, OF enamaillie] , to enamel. V. et. esmallare. dedit ‥ [Radulphus ep. Bathon., ob. 1363] tres capas cum morsu magno argenteo deaurato et anemelato Hist. Wells 56; acquisit [abbas J., ob. 1379] unum pacis osculatorium argenteum deauratum et ~atum Chr. Evesham 301; 1397 Alicia B‥. legavit ‥ unam ollam enamelatam ‥ rectori Vis. Heref. IV 456; 13‥ una cupa cristallina ‥ cum pede, argentea deaurata et enamayllata capite S. Pauli (Invent.) Hist. S. Paul. 337a; 1402 bacini enameliati (v. engrelatus); 1409 anamelatis (v. columbinus 2c); 1414 cum gaudiis de auro puro anamellatis cum albo in forma capitis S. Johannis Baptiste Reg. Cant. II 20; 1416 colerum inamelatum (v. 2 collare 3b); 1426 lego eidem ecclesie duas pelves de argento deaurato cum Nativitate Domini et Annunciacione B. Marie anamillatas in medio Reg. Cant. II 358; 1426 j crux argenti deaurati ‥ in cujus quatuor angulis sunt quatuor evangeliste annameliati DC S. Paul. p. 54b; 1429 tria coleria aurea, quorum duo sunt anamelata cum albo Foed. X 433b; 1436 magnum tabulatum ‥ pretiose et solemniter anemelatum Amund. II 190; 1464 calicem ‥ cum nodo deaurato et annamelato (Test.) MunAcOx 707; 1488 pelves argenteas que scuta habent S. Albani anemelata in suis fundis Reg. Whet. I 453; c1500 olla argentea deaurata cum scutis Anglie enamelatis Fabr. York 216.

enamellare

Saved

Recent