enclisis
a bowynge , inclinacio, ~is
in dictionibus precedentibus partes que habent vim enclesis [v. l. ~is ], ut δέδοκάς μοι i. e. dedisti mihi, ultima hujus dictionis δέδοκας est gravis naturaliter, sed acuitur propter encliticam dictionem
de mutacione accentus ‥. primus [casus ] est propter enclesim