enervis
enervis, nerveless, weak
ē-nervis, e, adj. [nervus],
- nerveless, enervated, weak, effeminate (rare and post-Aug., for enervatus; cf. enervo): corpus, Petr. poët. 119, 25: homo, Sen. Thyest. 176: compositio (with effeminata), Quint. 9, 4, 142; cf. orator (with solutus), Tac. Or. 18 fin.: et fluxum spectaculum, Plin. Pan. 33, 1; Val. Max. 6, 4, 2; 8, 8 init. al.—Adv.: enervĭter, weakly: blandus, August. cont. Faust. 22, 50.
ēnervis, e (ex u. nervus), entnervt = unmännlich, kraftlos, weichlich, a) im allg., v. Pers., Sen. rhet. u.a.: corpus, Petron.: iuventa, Val. Max.: vita, Val. Max.: voluptas, Sen.: enerves animi, deliciis tam enerves animi, Val. Max.: spectaculum non enerve nec fluxum, Plin. pan. – b) v. der Darstellung, kraftlos, matt, compositio, Quint.: orator, Tac. dial. – ➳ Nbf. ēnervus, a, um, Apul. met. 1, 4.
~um, emortuum
~is, sine virtute
eviratus, ~is
elumbem, i. ~em,aswunden
quem contracto poplite ‥ ~em atque imbecillem sanitati restituit
legimus olim numerosissimum Domini exercitum unius hominis ‥ peccantis scelere ita inquinatum ‥ ut ~is et languidus appareret
longa est fabula, verba insulsa et ~ia
argumentum ‥ ~um ac debile
ēnervis, (13) e (e, nervus), sans nerf, languissant, faible, lâche, efféminé : Quint. 9, 4, 142 ; Plin. Min. Pan. 33, 1 ; Tac. D. 18.
enervis , e. adj. et, v. enervatus
See an image
See an image
ēnervis e, adj.
- ex + nervus, nerveless, weak: orator, Ta.