energumenos

ĕnergūmĕnos, i, m., = ἐνεργούμενος,

• possessed of the devil (pure Lat.: a daemone correptus), Sulp.Sev. Dial. 1, 20, 9; 3, 6, 2.

energūmenos, ī, m. (ἐνεργούμενος), der vom Teufel Besessene (rein lat. a daemone correptus), Sulpic. Sev. dial. 1, 20, 9 u.a. Cassian. coll. 7, 2.

ĕnergūmĕnŏs, ī, m. (ἐνεργούμενος), possédé du démon, énergumène : Cassian. Coll. 7, 2.