enervatio
ēnervātĭo, ōnis, f. [enervo],
- a state of weakness, enervation: voluptatis, Arn. 3, p. 105.
ēnervātio, ōnis, f. (enervo), die Entnervung, voluptatis, Arnob. 3, 10.
~o, i. exinanitio
[abbas A., ob. 1339 ] ~onem virium sui corporis tolerabat
~o,awordenes
membrorum ~onem quam Greco vocabulo paralysin dicunt
~o, i‥. pigritia
‘magna velut mare contritio tua’, contritio spiritualis et ~o cordis ad nullam stabilitatem virtutis reducibilis
in lamentabilem virtutum et scienciarum ‥ et studii ~onem
respondit nil rationis posse afferri ad ~onem rationis Anselmi
domum illam ‥ deforciavit in nostri dedecus et contemptum et prefate collacionis nostre prejudicium et ~onem
licet aliqui ‥ ad ipsius statuti [(sc. de Judeis ] ~onem conentur, prelati ad ejusdem observationem laborabunt
ad maximum damnum parcium conquerencium et ‥ ~onem judicii supradicti(
in ~onem pacis ‥ studencium
super ‥ erroribus ‥ proposicionum ‥ ad ~onem tocius ecclesiastici status tendencium ‥(
in ~onem privilegiorum et libertatum, pacis et tranquillitatis studii
in enervacionem et exheredacionem domini regis et dictorum tenencium
ēnervātĭō, ōnis, f. (enervo), épuisement, fatigue : Arn. 3, 10.