epilepsia
ĕpĭlēpsia, ae, f., = ἐπιληψία,
- the falling sickness, epilepsy, Lat. morbus comitialis, Lampr. Heliog. 20: boum, Veg. Vet. 5, 32; Cael. Aur. Tard. 1, 4, 60 sq.
epilēpsia, ae, f. (ἐπιληψία), die Fallsucht, Epilepsie, rein lat. morbus comitialis, Lampr. Heliog. 20, 5. Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 60 sqq. – Nbf. epilēpsis (ἐπίληψις), is, Theod. Prisc. 4. fol. 300 (b), 24.
~lepsia,
Corporis Christi et sanguinis communio nulli ‥ pro gravitate morbi ‥ veluti lepre vel ~lensis denegeturInst. Sempr. * lvi; hec omni die a sua nativitate ex ~lempsia ter tota explosa decubuit
ephilensiam
intra has tres cellulas obsessa et inpedita, tam in ~lensia quam in apoplexia, misera cerebro captivatur anima
smaragdus ‥ / ‥ / lenit quos pestis epilempseos horrida vexat
Machometus crapulatus ~lensia urgente cum veneno interiit
~lempsia est humor humidus ventriculos cerebri replens . ‥ ~lempsia est spasmus in ‥ anteriori cerebro . ‥ ~lempsia est oppilatio principalium ventriculorum cerebri
medicina que a mari prohicitur ‥ detur contra sincopim et ~lepsiam
~lenciam
~lepsiam
†epileucie
epilencie
~lepsia
~lencia
the falland evylle , ~lencia, ‥ morbus caducus, noxa, gerenoxa, ~lensis; epilenticus qui patitur illam infirmitatem
ĕpĭlēpsĭa, æ, f. (ἐπιληψία), épilepsie, mal caduc, haut mal : Lampr. Hel. 20, 5.