epilepticus

ĕpĭlēptĭcus, i, m., adj., = ἐπιληπτικός,

• epileptic, Auct. Fragm. Jur. Antejust. p. 38 ed. Mai.: passio = morbus comitialis, epilepsy, Cael. Aur. Tard. 2, 30, 162.

epilēpticus, a, um (ἐπιληκτικός), fallsüchtig, epileptisch, Auct. frgm. iur. anteiust. p. 38 ed. Mai: passio, die Epilepsie (rein lat. morbus comitialis), Cael. Aur. acut. 2, 30, 162: lapsus, Chalcid. Tim. 231: Plur. subst. epilēpticī, ōrum, m., die Epileptiker, Firm. math. 7, 27 extr. u. Eccl.

epilepticus [LL < ἐπιληπτικός] 1 epileptic; b (as sb. m.). de sanctimoniali ~lentica (tit.) W. Cant. Mir. Thom. II 6; Mahimetus pseudo-propheta ~lenpticus de genere Ismael seduxit reginam Arabum R. Niger Chr. II 142; plures eorum †epilentiotici [v. l. †epilentiosi] effecti horribile spectaculum ‥ prebuerunt J. Furness Kentig. 29; morbo ‥ ~lemtico [v. l. ~lentice] frequenter hec avis [passer] vexatur Neckam NR I 40; Mahumet cepit cadere frequenter ~lentica passione M. Par. Maj. I 270; Hercules ‥ inciderat in morbum ~lepticum Eul. Hist. I 42.  b nisi quis ‥ clausis ‥ orbibus et obtunsis palpebrarum obtutibus velut ~lenticus et scotomaticus contemplabitur arcana legum ‥ Aldh. Met. 2 p. 66; ~lentici die quo morbo suo laboraverint a communione abstineant Inst. Sempr.*lvi; quare ~lentici citius cadant ex concursu hominum quam alibi Quaest. Salern. B 181; dixerunt alii quod [hec medicina] valet ~lenticis Bacon IX 43; si capra excorietur et immediate aliquis nudus induat pellem illam, efficietur ~lepticus Gad. 61. 1; Alph. 113 (v. cataphora); RB Ossory 254 (v. cerebralis). 2 frenzied, maniacal. b (as sb. m.) madman. ~lenticus, woda GlC E 249; portento simile paradigma gerit vafer atque / ‥ / babbiger agaffons, epilenticus ac furibundus Altercatio 17.  b 993 si quis ‥ epylempticus phylargiriae seductus amentia (Ch. Regis) Conc. Syn. 187.

ĕpĭlēptĭcus, ī, m. (ἐπιληπτικός), sujet à lʼépilepsie : C. Aur. Chron. 2, 30, 162.