Logeion | epilogium

epilogium, iī, n. = prologus (w. s.). Ven. Fort. carm. praef. § 1.

epilogium [LL < ἐπιλόγιον] , summary narrative. b epilogue, peroration. c prologue. epilogi[um], narratio GlC E 234; s734 incipit ~ium de obitu beati atque eximii doctoris Bedae Chr. S. Neoti; Osb. Glouc. Deriv. 187 (v. epilogus a); dignum videtur ad historie claritatem ut ejus [R. comitis Normannorum] genealogiam brevi ~io perstringamus M. Par. Maj. I 442; prelibato ‥ misere desolationis ~io Gir. PI pref. 1. b ~ium, novissima pars contraversiae GlC E 258. c proemium, prolocutio, ~ium Osb. Glouc. Deriv. 470.

ĕpĭlŏgĭum, ĭī, n. , prologue : Fort. Carm. pr. 1 ; Gloss.

. Gloss. Lat. Regium : Epilogium, novissima pars controversiæ, quæ preces tantum habet, vel narratio miserationis.

, Epitome. Epist. Alexand. IV. PP. apud Baron. ad ann. 1148 : Qualiter scilicet 28. titulis eorumque Sacerdotibus tota urbs (Roma) distributa sit, quatenus posteris nostris, quasi Epilogio comprehensa, lucidiora sint.

, Finis, conclusio, ad calcem 2æ. part. Comment. Alber. de Rosate Bergom. JC. ad lectur. Cod. pag. 206 : Pro fine hujus libri et operis epilogo seu Epilogio gratias agamus Domino et B. V. Mariæ.

epilogium

Saved

Recent