epilogicus Save Georges Gaffiot 2016 epilogicus, a, um (ἐπιλογικός), zum Epiloge gehörig, quaestio, Cur. Fortunat. art. rhet. 2, 7. ĕpĭlŏgĭcus, a, um (ἐπιλογικός), épilogue, relatif à lʼépilogue : Fortunatianus Rhet. 2, 7.