, ἐπιφυλλίς, Ultimus in summo vitis palmite racemus, qui plerumque parvis
rarisque acinis sero maturescit, quoniam postremus conceptus est, ideoque inutilis, et in
vindemia plerumque negligitur. Vide Cæl. Rhod. lib. 7. cap. 6. Epiphyllides
sunt et ampullæ meræ, proverbium in blandiloquos, et verbis magis instructos quam
factis. Hæc Fabri Thesaurus. Vide Erasmi Adagia.