episcopaliter
episcopāliter, Adv. (episcopalis), bischöflich, Augustin. conf. 5, 13.
virum ~er infulatum
[Papa ] viri illustris adventum ea qua decuit humanitate suscepit, peregrinationem ~er fovit
hoc [modo thesaurum Coventreie ] Robertus ‥ episcopus provincie inhians non ~er involavit
in vestram ‥ paternitatem vel in primatum vestrum nec leviter nec ~er deliqui
ĕpiscŏpālĭtĕr, en évêque, pastoralement : Aug. Conf. 5, 13.
Peregrinationem meam Episcopaliter dilexit.De modis observandis in Coronatione Regis Hungariæ apud Ludewig. tom. 6. pag. 344 :
Assistentibus omnibus Episcopis, similiter Episcopaliter indutis.
Has tres ecclesias in ea quam antiquitus habuisse noscuntur libertate a synodo et circada, seu qualibet alia exactione, salvo episcopali jure, permanere Episcopaliter decerno.