About Report a problem

Menu

erumpere

erumpere [CL] 1 (of person or animal) to spring, burst forth. b (mil.) to make a sortie. c to break away (from, also fig.). ~ens grex catulorum de cubili leaenae barbarae tribus ‥ cyulis Gildas EB 23; properavit erumpere portis Serlo Bay. 243; G. Mon. X 5 (v. curare 1b).  b Osricum ‥ ~ens subito ‥ inparatum cum toto exercitu delevit Bede HE III 1; erupit ab ea [villa] pars Gallicani exercitus G. Hen. V 10.  c nec ‥ de sordibus peccatorum suorum potest ~ere Anselm (Or. 9) III 30; Gir. TH II 24 (v. carcer 2). 2 (of natural phenomenon) to break out. b (of fluid, esp. river or sim., also pass.) to rise or branch out. c (of rock) to break (surface), project. accidit ‥ validam inundantis pluviae tempestatem ~ere Wulf. Æthelwold 5; pluvie mira ‥ inundatio erupit Ord. Vit. XII 5 p. 327; puteus ‥ flammivomus ‥ ~ebat secus pedes diaboli Coggesh. Visio 13.  b bini aestus oceani qui circum Britanniam ex infinito oceano septentrionali ~unt Bede HE IV 14; in insula stagni ‥ de quo Deruuentionis fluvii primordia ~unt Ib. 27 p. 274; domina mea ‥, quos fontes dicam erupisse de pudicissimis oculis? Anselm (Or. 2) III 8; [flumina] subito e stagnis erupta Gir. TH I 7; lacte in uberibus ~ente J. Furness Kentig. 1; erant ‥ meatus per quos aqua ~ens terram ‥ dividebat et in ‥ montes conglobabat Quaest. Salern. P 57; Ps.-Gros. Summa 621 (v. divinus 3b).  c V. Cuthb. III 4 (v. concavare a). 3 (of light) to become visible, to burst into view. erumpens aurora micat Wulf. Swith. I 1181; radii solis foras ~ebant (Comgallus 15) VSH II 8. 4 (of plant) to spring up (also fig.). b (refl.) to swell. tyrannorum virgultis crescentibus et in immanem silvam jam jamque ~entibus Gildas EB 13; purpurei passim flores ~unt Alb. Lond. DG 8. 7; Bart. Angl. XVII 46 (v. chelidonius 2a); videmus folia ~ere Regim. Princ. 98.  b tandem ‥ illo tantillo veneni [canis rabidi] sese ~ente et acuto ‥ tota facies [morsi] inflata est Quaest. Salern. Ba 89. 5 (w. ref. to speech or utterance): a to speak out, burst forth, shout; b (w. in fletum, verba, or sim.); c (trans.). a alii ‥ virtutes ‥ per illum factas ‥ disputabant, alii in cujus virtute illa quae faciebat dubitantes ~ebant Felix Guthl. 46; turbare in me cor meum! ~e et clama, anima mea! Anselm (Or. 15) III 63.  b Dei sacerdos ‥ extemplo erupit in fletum Osb. V. Dunst. 38; in vocem laudis ‥ potentie superne erupit Dominic V. Ecgwini prol.; vehementi merore tactus mox in lacrimas erupit Ord. Vit. XII 45 p. 482; G. Mon. VI 8 (v. 2 contristare); in hujusmodi verba erupit Chr. Battle f. 112v.  c quia causam tanti ploratus narrare non posset, nisi crebro verba interrumpendo et ingeminatos gemitus ~endo Anselm (Or. 76) III 66 (cf. ib. 53: dic, beate Stephane, quod intus fovebas, unde mixturam tot suavitatum foras ~ebas). 6 (of abstr.) to break out, burst forth. b (of event) to crop up. ~it amantis dulcedo, ut non ~at flentis amaritudo Anselm (Or. 16) III 66; cogor quae conantur ~ere animi reprimere Ib. (Ep. 47) III 160; que [species] de corruptione ~unt, ut vermium quoddam genus Pull. Sent. 718C; erupit hostilitas inter angelum et hominem Alex. Bath Mor. IV 53 p. 146; succedit invidia, ~it anxietas R. Niger Mil. III 32 (cf. ib. 66: jam usque ad aliquos potentes, illiteratos tamen, erupit contagio).  b cum autem cause majores ~ebant, referebantur ad superiores eorum justiciarios (Leg. Ed. retr.) GAS 652 (cf. ib. Leg. Ed.: insurgebant). 7 to break (trans.). V. et. rumpere. W. Cant. Mir. Thom. II 30 (v. anguina).

Saved

Recent