erudite
erudite, learnedly, with erudition
ērudītē, Adv. (eruditus), gelehrt, kenntnisreich, wissenschaftlich, erudite repugnare, Cic. or. 40: eruditius disputare, Cic.: illud eruditius quaeritur, an etc., Quint.: eruditissime simul et facetissime dicere, Plin. ep.: litterae tuae eruditissime scriptae, Cic.
ērŭdītē (15) (eruditus), savamment, en homme instruit : Cic. Or. 40 || -tius Cic. CM 3 ; -issime Cic. Or. 174.
erudite
adv.
- eruditus, learnedly, with erudition.—Only comp.and sup: eruditius disputare: litterae eruditissime scriptae.