ervum
ervum, a pulse, bitter vetch
ervum (her-), i, n. [Gr. ἐρέβινθος, ὄροβος; root, ar- for al-; cf. alo],
- a kind of pulse, the bitter vetch, ervum ervilia, Linn.; Verg. E. 3, 100 Voss.; Col. 2, 10, 34; 11, 2, 10; Pall. Jan. 8; Ov. Med. fac. 55; Hor. S. 2, 6, 117.
ervum (archaist. ervom), ī, n. (ὄροβος), die Erve, eine mit der Wicke verwandte Hülsenfrucht (Ervum Ervilia, L.), Plaut. most. 62. Hor. sat. 2, 6, 117. Verg. ecl. 3, 100. Cels. 5, 5. Col. 2, 11, 11. Nbf. hervum, s. herbum.
si appareant elevationes dure grosse quasi †herbus in brachiis
erbus vel erbicus, erus, orobus idem
herbum, sive, ut alii dicunt, orobum, nascitur ut lenticula, seritur etiam, cujus aliud est pallidum, aliud subrufum, et aliud album; vires habet acres et diureticas valde
habeat ligones quibus tirsos extirpet ‥ vel ~os [gl.: ], lollia, carduos, avenas sterilesquicheþens, esternuris
~us, A.quechyn
quikk , versus: dic herbas ervos, dicas in corpore nervos
ervum, (13) ī, n. , lentille bâtarde : Pl. Most. 62 ; Hor. S. 2, 6, 117 ; Col. Rust. 2, 10, 34.
ervum (her-) ī, n
- a pulse, bitter vetch, V., H., O.