evacuo
ē-văcŭo, no perf., ātum, 1, v. a., to empty out, evacuate (post-Aug.).
- I Lit.: alvum, Plin. 20, 6, 23, § 52; 32, 9, 33, § 104. —
- II Trop.
- 1 To rid one's self of, lay aside: quae pueruli erant, Vulg. 1 Cor. 13, 11.—
- 2 To make void, cancel: obligationem, Cod. Just. 8, 43, 4; Vulg. 1 Cor. 1, 17.
ē-vacuo, āvī, ātum, āre, I) ausleeren, abführen, alvum, Plin. 20, 52 u. 32, 104: clysteribus synanchicos, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 4, 40. – II) übtr.: 1) sich einer Sache entledigen, etw. ablegen, evacuavi quae pueruli erant, ich legte ab, was kindisch war, Vulg. 1. Cor. 13, 11. – 2) entkräften, vernichten, obligatio evacuata, Cod. Iust. 8, 43, 4: verbum prophetae evacuari non potest, Augustin. serm. 118, 2.
ēvăcŭō, āvī, ātum, āre, tr., vider : Plin. 32, 104 || [fig.] affaiblir, épuiser : Cod. Just. 8, 43, 4.
- 1. legen [vasa];
- 2. (med.) reinigen, purgeren [alvum];
- 3. uitputten, vernietigen, ongedaan maken [verbum dei].