evaporativus
ēvăpōrātīvus, a, um, adj. [evaporo],
- evaporating, apt to evaporate: virtus, Cael. Aur. Acut. 3, 8, 83.
ēvapōrātīvus, a, um (evaporo), ausdampfend, ausdünstend, virtus, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 8, 93.
quoddam est ~um ponens fumum et vaporem materie, ut est jejunium; et quoddam subtiliat et liquefacit
natura saporabilis et saporis est in se terminata, quia non est ~a neque sui multiplicativa ‥ et ideo non est sapor sui multiplicativus via evaporationis
oportet ‥ apponere ~a; sed quia materie per spiritus qui evolantur per poros debet fieri digestio, cavendum est ut statim apponantur confortativa stiptica
ēvăpōrātīvus, a, um (evaporo), qui produit lʼévaporation : C. Aur. Acut. 3, 8, 93.