evasto
evasto, to lay utterly waste, devastate
ē-vasto, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to lay utterly waste, to devastate (a favorite word of Livy; elsewh. very rare): omnia, Liv. 10, 15; 5, 5; 8, 37; 28, 44; 32, 33, 14 Drak. et saep.; Vop. Aurel. 15; Sil. 15, 185.
ē-vāsto, āvī, ātum, āre, gänzlich od. völlig verwüsten, agrum, vallem, Liv. (s. Drak. Liv. 28, 44, 14 u. 32, 33, 14 viele Beisp.): rura, Sil.: culta evastata sunt bello, Liv.
ēvāstō, (14) āvī, ātum, āre, tr., ravager entièrement, dévaster : Liv. 28, 44, 14 ; 32, 33, 14.
ē-vāstō āvī, ātus, āre,
- to lay utterly waste, devastate: urbīs, L.: culta evastata sunt bello, L.