evello
evello, to tear out, pluck out, extract
- I Lit.: linguam se evellisse M. Catoni, Cic. Sest. 28: ferrum, * Caes. B. G. 1, 25, 3: arborem, Liv. 33, 5: dentes, Plin. 30, 3, 8, § 25 et saep.: spinas agro, Hor. Ep. 1, 14, 5; cf.: ebulum, cicutam e segete, Plin. 17, 9, 6 § 55: clavos sepulcris, id. 34, 15, 44, § 151: statuam de monumento, Dig. 47, 12, 2.— Poet.: odorem e turis glebis (with divellere), Lucr. 3, 327: castra obsessa (sc. ex obsidione), i. e. to relieve, Sil. 7, 335.—
- B To drag away, tear away: ab altari eum, Vulg. Exod. 21, 14; cf.: lucos tuos de medio tui, id. Micah, 5, 13.—
- II Trop., to tear out, root out, eradicate, erase (a favorite word of Cicero): radicitus mala, Lucr. 3, 310: consules non modo ex memoria sed etiam ex fastis evellendi, Cic. Sest. 14 fin.: scrupulum ex animo, id. Rosc. Am. 2, 6; cf.: aculeum severitatis, id. Clu. 55, 152: omnem eorum importunitatem ex intimis mentibus, id. de Or. 1, 53, 230; cf. id. Clu. 1 fin.: iras (e pectore), Sil. 14, 183.
➳ pf habituel evelli Cic. ; evulsi Sen. Marc. 16, 7.
- 1. uitrukken, lostrekken [arborem terrā; truncos ontwortelen; hastam ex corpore];
- 2. (metaf.) vernietigen, verwijderen [alqd ex hominum memoria; tristitiam];
- 3. af-, losrukken [poma ex arboribus].
拔出。— sibi scrupulum ex animo 解疑心。— castra obsessa 解圍之營。 — spinas animo 改毛病。— sese ex coeno 自泥脫出。
Suggest a Translation
See an image
- to tear out, pluck out, extract: linguam Catoni: ferrum, Cs.: arbor, quā evolsā, L.: spinas agro, H.: Pollicibus fauces, O.: emblema, to tear away. — Prov.: Caeno plantam, H. — Fig., to root out, extract, eradicate, erase: consules ex memoriā: ex animo scrupulum: suspicionem.
-
…pugnam erat impedimento quod pluribus eorum scutis uno ictu pilorum transfixis et conligatis, cum ferrum se inflexisset, neque evellere neque sinistra impedita satis commode pugnare poterant, multi ut diu iactato bracchio praeoptarent scutum manu emittere et nudo corpore…
Julius Caesar, Gallic War
-
…tuo beneficio, me suo. quae si non probaret, si tibi ita penitus inhaesisset ista suspicio ut nullo evelli posset modo, si denique Italia a dilectu, urbs ab armis sine Milonis clade numquam esset conquietura, ne…
Cicero, pro Milone
-
…qui ignominiam, qui mortem, qui dolorem timerent. Haec tamen ita disputant, ut resecanda esse fateantur, evelli penitus dicant nec posse nec opus esse et in omnibus fere rebus mediocritatem esse optumam existiment. quae cum exponunt…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…a te Flaminiana ostenta collecta sunt quod ipse et equus eius repente conciderit ; non sane mirabile hoc quidem quod evelli primi hastati signum non potuerit ; timide fortasse signifer evellebat, quod fidenter infixerat. nam Dionysi equus quid attulit…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…tandem potest esse naturale, quod idem nimium esse possit sunt enim omnia ista ex errorum orta radicibus, quae evellenda et extrahenda penitus, non circumcidenda nec amputanda sunt. Sed quoniam suspicor te non tam de sapiente quam de…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…eius repente conciderit ; non sane mirabile hoc quidem quod evelli primi hastati signum non potuerit ; timide fortasse signifer evellebat, quod fidenter infixerat. nam Dionysi equus quid attulit admirationis, quod emersit e flumine quodque habuit apes in…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…. animis enim usi sumus virilibus, consiliis, mihi crede, puerilibus. excisa enim est arbor, non evulsa. itaque quam fruticetur vides. redeamus igitur, quoniam saepe usurpas, ad Tusculanas disputationes. Saufeium de te…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…immania ; quaedam autem humanitatis quoque habent primam speciem, ut misericordia aegritudo metus. Aegrotationes autem morbique animorum difficilius evelli posse putantur quam summa illa vitia, quae virtutibus sunt contraria. morbis enim manentibus vitia sublata esse non possunt…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Non tibi illa sunt caedenda, si L. Crassum vis coercere haec tibi est incidenda lingua, qua vel evulsa spiritu ipso libidinem tuam libertas mea refutabit. Permulta tum vehementissima contentione animi, ingeni, virium ab eo dicta…
Cicero, de Oratore
-
…, nulla adhibita vi, consumptus ignis exstinguitur, et quasi poma ex arboribus, cruda si sunt, vix evelluntur, si matura et cocta, decidunt, sic vitam adulescentibus vis aufert, senibus maturitas ; quae quidem mihi…
M. Tullius Cicero, De Senectute