eventilo
ē-ventĭlo, no perf., ātum, 1, v. a., to set in motion (the air), to fan (post-Aug.).
- I Lit.: (aërem graviorem) emendant assiduo linteorum jactatu eventilando, Plin. 31, 3, 28, § 49; cf. Just. 44, 1 fin.: frumenta, to winnow, i.e. to purify by winnowing, Col. 1, 6, 23.—*
- II Trop.: opes eventilatae, i.e. scattered, dissipated, Sid. Ep. 1, 9.
ē-ventilo, āvī, ātum, āre, auschwingen, durch Schwingen u. Lüften reinigen, I) eig.: aëra, Plin.: terrestrem spiritum, Iustin.: frumentum, Col. – II) übtr., a) erörtern, kritisieren, Hieron. in Esdr. et Neh. praef. – b) zerstreuen, opes, Sidon. epist. 1, 9, 1.
See: eventilare
ēventĭlō, āvī, ātum, āre, tr., agiter lʼair, faire du vent : eventilando Plin. 31, 49, par ventilation || nettoyer par ventilation, vanner : Col. Rust. 1, 6, 23 || [fig.] éplucher, critiquer : Hier. Lib. Esdr. præf. || [fig.] dissiper, dépenser : Sid. Ep. 1, 9.