Logeion | eventus

ēventus, ūs, m. [evenio, II.].

An occurrence, accident, event; fortune, fate, lot (rare but class.): mihi a peritis in Asia praedictum est, fore eos eventus rerum qui acciderunt, Cic. Div. 1, 28: in incerto reliqui temporis eventu, id. Quint. 26, 83; Tac. Agr. 22; id. A. 2, 26: maerere hoc ejus (sc. Scipionis) eventu, vereor ne invidi magis quam amici sit, Cic. Lael. 4, 14: militum, Liv. 7, 26; cf. id. 7, 8; 8, 7 al.: navium suarum, Caes. B. G. 4, 31: patriae, Liv. 33, 48 et saep.: quid reliquis acciderit, qui quosque eventus exciperent, Caes. B. C. 1, 21 fin.; cf. id. ib. 2, 5 fin.—Far more freq.,
II The (lucky or unlucky) issue, consequence, result of an action (for syn. cf.: eventum, exitus, successus), in sing. and plur.: eventus est alicujus exitus negotii, Cic. Inv. 1, 28, 42: in rebus magnis memoriaque dignis consilia primum, deinde acta, postea eventus exspectantur, id. de Or. 2, 15, 63: etiam amplissimorum virorum consilia ex eventu, non ex voluntate a plerisque probari solent, Balbus et Oppius ap. Cic. Att. 9, 7 A: sceleris est poena tristis, et praeter eos eventus, qui sequuntur, per se ipsa maxima est, Cic. Leg. 2, 17, 43 et saep.: semper ad eventum festinat (poëta), to the end, issue, event, Hor. A. P. 148: interim rei eventum experiri, Caes. B. G. 3, 3 fin.; so with gen.: belli, id. ib. 6, 42, 1; id. B. C. 1, 53 fin.; 2, 32, 10: pugnae, id. B. G. 7, 49 fin.: ejus diei, id. B. C. 3, 96, 1: orationis, Cic. de Or. 1, 26, 120: dicendi, id. ib. 1, 27, 123 et saep.— Prov.: eventus docet ... stultorum iste magister est, Liv. 22, 39.—
- B Esp., good fortune, success: egi ego pro Vareno non sine eventu, Plin. Ep. 5, 20, 2: atque illi modo cauti prompti post eventum ac magniloqui erant, Tac. Agr. 27: cf.: satis jam eventuum, satis casuum, id. A. 2, 26.—
- C Personified: Bonus Eventus, Good Success, a guardian deity of the Roman husbandmen, Varr. R. R. 1, 1, 6; Plin. 34, 8, 19, § 77; Inscr. Orell. 1780 sq.; in the dat. also: BONO EVENTO, ib. 1783; cf.: DEO SANCTO EVENTO, ib. 1785.

ēventus, ūs, m. (evenio), I) der Ausgang, die Folge, der Erfolg, die Entscheidung, 1) im allg.: ev. rei, Caes. u. Curt., rerum, Curt.: eventus rerum qui accĭderunt, Cic.: belli, Caes. u.a.: eius diei, Caes.: duorum militum ev., der Ausgang, den der Kampf der beiden Soldaten genommen hatte, Liv.: in eventu eius urbis (seines Angriffs gegen die St.) positum esse, Liv. – ev. felix, Vell., laetus, Plin. ep.: prosper, Curt.: belli ev. prosper, Liv.: eventus varii, Caes., varii orationis, Cic.: sine successu et bono eventu, Varro: pugnare dubio eventu od. cum dubio eventu, Liv. epit.: totius facti iudicium non tam ex consilio tuo quam ex eventu homines esse facturos, Cic.: ubi haud quaquam ad spem eventus respondit, Liv.: precibus eventum vestris senatus, quem videbitur, dabit, Liv. – 2) insbes.: a) der Ausgang, das Ende, die Katastrophe, α) eines Theaterstückes, semper ad eventum festinat, Hor. de art. poët. 148. – β) einer Person, impiorum fratrum, Liv. 45, 19, 16: horum, Ov. met. 10, 600: eventus illos meruisse, Ov. met. 13, 575. – b) der (günstige) Erfolg, das Gelingen, casus eventusque rerum, Cic. u. Tac.: per eventus suos iurat, Ov.: utendum eventu, Tac.: nec eventus defuit, Tac.: nec audaciae eius eventus defuit, Iustin. – II) der Zufall, die Begebenheit, das Ereignis, Cic. u.a. – dah. das Begegnis = das Schicksal, Geschick einer Person od. Sache (vgl. Held Caes. b. G. 4, 31 , auditur Decii eventus, Liv.: ex eventu navium suarum, Caes.: qui quosque eventus exciperent, welches Geschick jeden treffen würde, Caes. – III) personifiziert, Bonus Eventus, eine Gottheit des römischen Landmanns, das gute-, fruchtbare Gedeihen der Feldfrüchte, Varro r. r. 1, 1, 6. Plin. 34, 77. Corp. inscr. Lat. 7, 77: im Dat. auch Bono Evento, Corp. inscr. Lat. 5, 3218; vgl. deo sancto Evento, ibid. 2, 2413.

1 eventus v. evenire

2 eventus [CL] 1 coming, arrival. b attendance. ~us, incursus GlC E 339; quod rex Scotie, audito electi ~u, statim ad sua remeasset Gir. Galf. I 3; multa signa ‥ in mundo visa sunt ‥ ad insinuandum Magni Regis [sc. Christi] ~um Eul. Hist. I 68 (cf. ib.: in signum adventus Magni Regis). b nullus intret parliamentum nisi qui sectam et ~um debeat ad parliamentum Mod. Ten. Parl. 39 (cf. ib. 5: nisi eorum presentia et ~us ‥ requiratur). 2 event, incident, occurrence. b fate. hostes ‥ optatis ~uum successibus ‥ superati Aldh. VirgP 12; DB I 252 (v. 3 casus 4c); W. Cant. Mir. Thom. III 24 (v. 3 casus 4a); [insula] nuper nata ‥ cui talis ~us originem dedit Gir. TH II 12; rex Offa duos episcopos ‥ ad investigandam ~ium [sic] istorum certitudinem ‥ destinavit Id. Æthelb. 14; ~us futuri Bradw. CD 600C (v. antecedentia); ‘si fata’, id est ~us fortune, ~juvant’, id est prosperentur Trevet Troades 39. b fata, i. fortuna, †eventur [MS: ~us], ‥ gewyrda GlH F 130; c1078 illorum ‥ peccatum sive ~um, pro illis orando miti mente dissimulate Anselm (Ep. 63) III 179; diversos et atroces ~us separatim experti sunt Ord. Vit. III 14 p. 152. 3 outcome, result. b casual profit, obvention; v. et. adventura, eventio 2, eventura. discipulo inter discrimina ‥ militum ~us rerum praestulanti genetricem ‥ praecepit tuendam Aldh. VirgP 7; ~um discriminis tuto in loco exspectabat Bede HE III 24 p. 178; ut ‥ rex et ego cum quadam spe boni ~us conveniremus Anselm (Ep. 388) V 332; tu ‥ quovis in pace quiesce et ~um belli prestolare Ord. Vit. III 14 p. 146; rex Misenorum ‥ facili ~u plurima bella gessit Greg. Mir. Rom. 4; ~us mortalis non debet medico imputari J. Mirfield Flor. 130; 1410 (v. confluentia d). b 1214 tenentes sunt atornati, ipsi Rogero de redditu assise, et ipsi Ricardo de aliis ~ibus CurR VII 240. 4 (phr.): a (w. abl., or in & acc. or abl.) in the event, as it happens; b (in omnem ~um) in any case; c (w. gen.) in the event of; d (w. si or rel. pron.). a 1296 istud vobis scribimus in ~u prout quedam que recepimus pro certo post recessum nostrum a parliamento de S. Edmundo a suffraganeis supradictis prout in adventu vestro ad nos plenius vobis dicemus DCCant. p. 263; 1312 ut ‥ habeant facultatem ‥ seldas vendendi; in aventum predictum volo quod ‥ RR K's Lynn I 78; 1336 ut si in ~um patiamur impulsum, habeamus provisum contra comminancium jacula nobis scutum Lit. Cant. II 132; 1340 si quis contra dictum regium curiale preceptum exnunc fecerit, licet sibi male contingat, non miretur in ~um FormOx 159. b 1294 quod duo fratres tantum de tribus predictis nominatis in omnem ~um primo nominarentur domino archiepiscopo ad singula officia predicta DCCant. Register/Q f. 26a. c 1308 vobis ‥ nostre absencie in ~u, committimus vices nostras Lit. Cant. III 386; 1326 in cujus tractacionis ~um, juxta consilium apostoli, caucius est ambulandum Ib. I 203; a1350 in ~u ‥ dissensionis arbitrii ‥ eorumdem majoris partis arbitrio stetur StatOx 41; 1419 in ~u vacacionis Reg. Cant. I 176; 1427 protestor, me velle ‥ ~u gravaminis ‥ appellare (Appellatio Archiep.) Conc. III 485b; 1520 in ~u non paritionis Conc. Scot. I cclxxxv rub.. d 1317 quod ‥ velimus sibi concedere dictam navem ‥ retinendam in ~u si concordia ‥ reformata esset RGasc IV 1783; 1325 ista ‥ vobis pronuntio, in ~u si forte ‥ lingue mendaces ‥ contraria vobis suggerant Lit. Cant. I 150; 1472 in ~u quo ‥ collector ‥ nos ‥ certificet ‥ quod ‥ Reg. Whet. II 137.

ēventŭs, (8) ūs, m. (evenio), événement, résultat, issue, dénouement : eventus est alicujus exitus negotii Cic. Inv. 1, 42, lʼévénement est lʼissue dʼune chose, cf. Div. 2, 79 ; eventus dicendi Cic. de Or. 1, 123, le résultat de la plaidoirie, cf. Cæs. G. 6, 42, 1 ; 7, 49, 3 || ce qui est arrivé à qqn, à qqch. (le sort), eventus alicujus, alicujus rei [avec idée de malheur] : Cic. Læl. 14 ; Cæs. G. 4, 31, 1 ; Liv. 33, 48, 2 || résultat heureux, réussite, succès : egi pro Vareno non sine eventu Plin. Min. Ep. 5, 20, 2, jʼai plaidé pour Varénus non sans succès, cf. Tac. Agr. 27 || effet [opposé à cause] : Cic. Part. 7.

ēventus, ūs m (evenio)

1. afloop, uitkomst; ➤ belli ~ prosper; ~ eius diei; pugnare (cum) dubio eventu;
2. gunstige afloop, resultaat, succes; ➤ nec ~ defuit;
3. voorval, gebeurtenis;
4. lot(geval) [Decii; navium];
5. slot, einde;
6. (personif.) Bonus Ēventus, ī m godheid v.d. Rom. boer, het vruchtbaar groeien v. veldvruchten.

eventus , us. m. (evenio.)
成敗。了局。結局。

Suggest a Translation
See an image

, Adventus, Gall. Arrivée. Comput. ann. 1357. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 190. col. 2 : Pro loqueriis novem ronssinorum, quos equitarunt quatuor ex dominis consulibus,... cum fuerunt ante ad Eventum uxoris Petri Scatisse. Deliber. consul. Nem. ann. 1358. ibid. pag. 203. col. 2 : Quod solvatur financia, et manulevetur usque ad Eventum illorum, qui accedere debent apud Biteris, etc.

ēventus ūs, m

ex + BA-, an occurrence, accident, event, fortune, fate, lot: fore eos eventūs rerum qui acciderunt: ex eventu navium, Cs.: ducis, V.: qui quosque eventūs exciperent, Cs.: impiorum fratrum, L.: eventūs illos meruisse, O.—The issue, consequence, result, end: eventus est alicuius exitus negoti: eventus in incerto erat, S.: ad eventum festinat (poëta), H.: cogitans incertos eventūs valetudinis: certaminum, L.: belli prosper, L.: eius diei, Cs.—Prov.: stultorum magister est, L.— A success, good-fortune: atque illi modo cauti prompti post eventum erant, Ta.

Menu

Word wheel

eventus

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent