eversio
eversio, an overthrowing, subversion
ēversĭo, ōnis, f. [everto, I. B.].
- Lit.
- A An overthrowing.
- 1 In gen.: columnae, Cic. Phil. 1, 2, 5.—In plur.: eversiones vehiculorum, Plin. 22, 17, 20, § 43.—
- 2 Esp., a destructive overthrow, subversion, destruction: templorum, Quint. 5, 10, 97: urbis, Flor. 1, 12, 7; cf. Quint. 8, 3, 69. —In plur.: eversiones urbium, Flor. 2, 16, 1.—
- B A turning out, expulsion from one's possession: possidentium, Flor. 3, 13, 9.—
- C A turning out, expulsion: matricis, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 28.—
- II Trop. (acc. to I. A. 2.), subversion, destruction: hinc rerum publicarum eversiones, Cic. de Sen. 12, 40: rei familiaris, Tac. A. 6, 17: omnis vitae, Cic. Ac. 2 (Luc.), 31, 99; id. Fin. 5, 10, 28.
eversio, ōnis, f. (everto), I) das Umwerfen, 1) eig.: columnae, Cic.: eversiones vehiculorum, Plin. – 2) übtr.: a) die Zerstörung, excisio, inflammatio, eversio, Cic.: templorum, Quint.: urbis, Flor.: patriae eversiones, Cic. Tusc. 5, 24: urbium eversiones, Flor. u. Lact. – b) die Umwälzung, der Umsturz, die Zerrüttung, Zerstörung, Vernichtung, rei familiaris, Bankrott, Tac.: dignitatis, Plin. ep.: vitae, Cic.: patriae, rerum publicarum eversiones, Cic.: probitatis et honestatis eversio, Augustin. de civ. dei 1, 33. – c) die Verschwendung, Vurgeudung, totius patrimonii, Hieron. epist. 108, 18. – II) die Vertreibung aus einem Besitztum, possidentium, Flor. 3, 13, 7. – III) das Sich-Herauswenden, das Vorfallen, matricis, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 28.
quae ‥ haeresis sacras litteras male intellexit sed ‥ sine ulla ~one suo eas statu manere permisit
emerserunt ‥ quedam nova, que ad ~onem jurium, consuetudinum, libertatum, et grave periculum ecclesie Anglicane redundant
dicitur [Thales ] de astrologia tractasse necnon et solares ecclipses et ~ones [? l. reversiones ] predixit
excidium, ~o
excidium, i. ~o, expugnatio, casus, ruina, velhereteam
in Troje ~one ‥ eam [sc. Palladem ] Virgilius arces dicit insedisse
hic Waterfordie superbia cecidit ‥ hinc nobilis urbis cepit ~o
urbis [Ninive ] ~onem [penitencia ] relaxavit
ēversĭō, (12) ōnis, f. (everto), ¶ 1 renversement : eversio columnæ Cic. Phil. 1, 5, renversement dʼune colonne ; eversiones vehiculorum Plin. 22, 43, chariots qui versent ¶ 2 destruction, ruine : Cic. Har. 3 ; templorum Quint. 5, 10, 97, destruction des temples || [fig.] : rerum publicarum eversiones Cic. CM 40, le renversement des États ; eversio vitæ Cic. Ac. 2, 99, bouleversement de la vie ¶ 3 action de déposséder, expulsion, expropriation : Flor. 3, 13, 7.
- 1. het omvergooien [columnae];
- 2. vernietiging, verwoesting [templorum; urbis];
- 3. (metaf.) revolutie, ontwrichting [patriae].
ēversiō ōnis, f
- ex + VERT-, an overthrowing, subversion: columnae: rerum p.