everto
everto, to overturn, upturn, turn upside down
- I Lit.
- A In gen. (very rare): aequora ventis, to upturn, agitate, Verg. A. 1, 43; cf. aquas, Ov. H. 7, 42: mare, Sen. Ep. 4: campum, i. e. to plough, Val. Fl. 7, 75: cervices, to twist, Ter. Heaut. 372 Ruhnk.—More freq. and class. (not in Caes.),
- B In partic.
- 1 To overturn any thing from its position, to overthrow, upset, throw down: naviculam, Cic. de Or. 1, 38, 174; id. Par. 3, 1, 20; id. Fin. 4, 27 fin.; cf. id. Rep. 1, 34: pinum, Verg. G. 1, 256; Plin. 16, 31, 56, § 130; cf. poët.: Ismara, i. e. the trees of Ismarus, Stat. Th. 6, 107: currum, Curt. 4, 15; cf. equum, Prop. 4 (5), 10, 8.—Transf., of persons: eversus, thrown down, Plin. 21, 19, 77, § 132; 26, 13, 85, § 137.—Designating the term. ad quem: si quis Athon Pindumve revulsos Sede sua, totos in apertum everteret aequor, Ov. M. 11, 555; cf.: tecta in dominum, id. ib. 1, 231.—
- b Transf., to overthrow, subvert, destroy: urbes (with diripere), Cic. Off. 1, 24: Carthaginem, id. Rep. 6, 11: Trojam, Ov. M. 13, 169: castellum, Hor. Ep. 2, 2, 34: funditus arces, Sil. 17, 376.—
- 2 To turn out, drive out, expel a man from his possession: ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus, Plaut. Trin. 3, 1, 15 (616); so, adolescentem bonis, id. ib. 1, 2, 177 (215): pupillum fortunis patriis, Cic. Verr. 2, 1, 51: eos fortunis omnibus, id. Div. in Caecil. 6, 21; id. Fl. 5: hunc funditus bonis, id. Rosc. Am. 39 fin.—
- II Trop. (Acc. to I. B.)
- A To overturn, overthrow: ab imo summa, Lucr. 5, 163: aliquem non judicio neque disceptatione, sed vi atque impressione evertere, to ruin, Cic. Fam. 5, 2, 8: aliquem fortunis omnibus, id. Div. in Caec. 6, 21.—
- B To overthrow completely, to subvert, ruin, destroy: funditus aratores, Cic. Verr. 2, 3, 18 fin.: funditus civitates, id. Pis. 35, 86: eversa per te et perdita civitas, id. ib. 24, 57; id. Lael. 7, 23; cf. Quint. 2, 16, 4; Verg. G. 1, 500: funditus amicitiam, Cic. Fin. 2, 25; cf.: penitus virtutem, id. ib. 3, 3: totum genus hoc regiae civitatis, id. Rep. 2, 29: leges, testamenta, id. Verr. 2, 2, 19; cf. id. Cat. 1, 7 fin.: constitutam philosophiam, id. Ac. 2 (Luc.), 5, 15; cf. definitionem, id. 2, 6 fin.: finitionem, Quint. 7, 3, 23: opus, id. 2, 17, 34: majestatem dictatoriam et disciplinam militarem, Liv. 8, 30 fin.: patrimonium, to waste, squander, Dig. 47, 6, 1: pietatem, Lucr. 3, 84: spem, Ov. M. 13, 623: Crassos, Pompeios, to ruin, Juv. 10, 108: titulum, to erase, Capit. Gord. Tert. 34.
- 1. omgooien, omverwerpen [statuam; currum; naviculam];
- 2. (poët.) omkeren, omdraaien, verdraaien [cervices];
- 3. (Verg.) (golven) opwoelen [aequora ventis; aquas];
- 4. vernietigen, verwoesten [Pergama; castellum; domum];
- 5. te gronde richten, ontwrichten, ondermijnen [imperium; rem publicam; tribuniciam potestatem; provincias; amicitiam];
- 6. verdrijven, verdringen (uit: abl.) [sedibus van huis en haard; alqm agro; alcis bonis, fortunis iem. zijn geld afhandig maken]; ➤ pupillum fortunis patriis ~.
倒。翻覆。顚倒。剿。— rempublicam 敗壞國家。 — opes 敗家货。— cervicem 强轉頸。— dialecticam 顚倒辯論之方。— eum fortunis 奪其財產。
Suggest a Translation
See an image
- to overturn, upturn, turn upside down: navem: aequora ventis, V.: aquas, O.: eversas cervicīs tuas abstine, refrain from twisting your neck, T.—To overturn, overthrow, upset, throw down: bustum in foro: statuam: pinum, V.: tecta in dominum, O.—To turn out, drive out, expel, eject: pupillum fortunis patriis: hunc funditus bonis.—To overthrow, subvert, destroy: urbīs: castellum, H.—Fig., to overthrow, ruin, subvert, destroy, abolish: provincias: leges Caesaris: testamenta, iura: everso succurrere saeclo, V.: disciplinam, L.: spem, O.: Crassos, Pompeios, ruin, Iu.
-
…tibi vexatio direptioque sociorum impunita fuit ac libera ; tu non solum ad neglegendas leges et quaestiones verum etiam ad evertendas perfringendasque valuisti. superiora illa, quamquam ferenda non fuerunt, tamen ut potui tuli ; nunc vero me totam…
Cicero, in Catilinam
-
…artus mollit aquis, partim subiecto torruit igni. Quod simul inposuit mensis, ego vindice flamma in domino dignos everti tecta penates. Territus ipse fugit, nactusque silentia ruris exululat frustraque loqui conatur ab ipso conligit os rabiem ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…ponto, unius ob noxam et furias Aiacis Oilei Ipsa, Iovis rapidum iaculata e nubibus ignem, disiecitque rates evertitque aequora ventis, illum expirantem transfixo pectore flammas turbine corripuit scopuloque infixit acuto. Ast ego, quae divom incedo…
Vergil, Aeneid
-
…, qui auctoritatem senatus, iudicium bonorum omnium neglexisset, tuum monumentum consulibus non modo inspectantibus verum adiuvantibus disturbaret, everteret, idque cum eius civis qui rem publicam ex senatus auctoritate consul defendisset domo coniungeret, nonne responderes id nisi…
Cicero, de Domo sua
-
…aut procellis, vel globosos turbines existere ictos undis concursantibus nisi quas terrestres pontus strages conciet aut forte Triton fuscina evertens specus subter radices penitus undanti in freto molem ex profundo saxeam ad caelum eruit dubitat primo quae sit ea natura…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…mandatus est ; et ex eo T. Roscius non paululum nescio quid in rem suam convertit sed hunc funditus evertit bonis, ipse tria praedia sibi depectus est, voluntatem decurionum ac municipum omnium tantidem quanti fidem suam fecit .…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…sed etiam arbores transferebantur, cum ipsa villa non praedae cupiditate quid enim erat praedae sed odio et crudelitate funditus everteretur. domus ardebat in Palatio non fortuito, sed oblato incendio ; consules epulabantur et in coniuratorum gratulatione versabantur ,…
Cicero, de Domo sua
-
…minime volt revolvitur. Quare omnis oratio contra Academiam suscipitur a nobis, ut retineamus eam definitionem quam Philo voluit evertere ; quam nisi optinemus, percipi nihil posse concedimus. Ordiamur igitur a sensibus. quorum ita clara iudicia et…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…, sed saepius, neque tu tecum de senatus auctoritate agi passus es quid autem agebatur nisi ne deleri et everti rem publicam funditus velles, cum te neque principes civitatis rogando neque maiores natu monendo neque frequens senatus agendo de…
Cicero, Philippicae
-
…labefactari potest, numquam demoveri loco. hac maiores vestri primum universam Italiam devicerunt, deinde Karthaginem exciderunt, Numantiam everterunt, potentissimos reges, bellicosissimas gentis in dicionem huius imperi redegerunt. ac maioribus quidem vestris, Quirites, cum…
Cicero, Philippicae