evocare

evocare [CL] 1 to call forth or out; b (w. ref. to death). ~ans presbyterum, rogavit secum venire ad patientem Bede HE III 11 p. 149 (cf. ib. II 12 p. 108: ~atum foras); excitatur, ~atur GlC E 452 (cf. ib. 537: exciti, excitari, ~ati). b cum quis eorum de saeculo fuisset ~atus Bede HE IV 21 p. 257; Map NC II 27 (v. convicaneus b). 2 to entice. bellica seditio ‥ clerum ‥ a studio religionis ‥ ~at Ord. Vit. XII 21 p. 380; fortuna blandiens ad dominum de Cobham per conjugium [Johannem de Veteri Castro] ~avit G. Hen. V 1. 3 to summon; b (w. placitum as obj.). ipse pro ‥ maturitate consiliorum saepius ad regem solebat ~ari Hist. Abb. Jarrow 12; si vicecomes ~at eos ad siremot DB I 179; xv archiepiscopi ‥ apostolico jussu ~ati ‥ congregati sunt Ord. Vit. XII 21 p. 372; 1165 regem Francorum ~averat ut Purificationis festum ageret secum J. Sal. Ep. 161 (144 p. 30) ; W. Fitzst. Thom. prol. 12 (v. 2 conventus 2b); Ric. Armagh Def. Cur. 1397 (v. conservatorius 1b); 1445 (v. diaeta 2d); 1484 (v. comportare 1a). b placitum coram vobis in Anglia fecit ~ari State Tri. Ed. I 48. 4 to call into existence. b (gram.) to supply. interpretatur Clotho ‘evocatio’, Lachesis ‘sors’, Atropos ‘sine ordine’ ‥. ~antur primo homines ex non esse in esse sive de matris utero in lucem Alb. Lond. DG 6. 23. b ad evocacionem oportet quod significatum ~antis sit confusum et persona finita et discreta, et e contrario a parte ~ati Bacon XV 2; Oratius [Hor. Epist. I 16. 18] loquitur ad Quintum ‥ et est ibi evocatio quia hoc quod dico ‘omnis Roma’ ~atur ab hoc pronomine ‘nos’ intellecto, et potest bene ab intellecto ~are Ib. 174.

evocare

Saved

Recent