evocatorius
ēvŏcātōrĭus, a, um, adj. [evoco],
- citing, summoning (late Lat.): epistola, Sid. Ep. 8, 12.
ēvocātōrius, a, um (evoco), I) herzurufend, auffordernd, epistula ev., Einladungsschreiben, Sidon. epist. 8, 12, 4. – subst., ēvocātōria, ae, f. (sc. epistula), ein Aufforderungsschreiben, durch das jmd. an den kaiserl. Hof berufen wurde, eine Zitation, Cod. Theod. 6, 23, 3 (= Cod. Iust. 12, 16, 13). – b) Schweiß austreibend, levia linimenta evocatoria, Th. Prisc. med. praes. 1, 21.
ēvŏcātōrĭus, a, um, qui appelle, qui mande qqn : Sid. Ep. 8, 12 || substt f. , assignation, citation : Cod. Th. 6, 23, 3.