exaresco
exaresco, to dry up, become dry
ex-āresco, rŭi, 3, v. inch. n., to dry up, become completely dry (rare, but class.).
- I Lit.: vestimenta uvida, Plaut. Rud. 2, 7, 20 (578): frumentum, Varr. R. R. 1, 32: silva omnis radicitus, Suet. Galb. 1: amnes, Cic. Pis. 33, 82; id. Div. 1, 19 fin.; cf. fontes, * Caes. B. C. 3, 49, 5: lacus et stagna, Dig. 41, 1, 12: lacrimae, to dry up, Cic. Att. 10, 14.—
- II Trop.: neque dum exarui ex amoenis rebus et voluptariis, Plaut. Mil. 3, 1, 46 (641): sic omnis fetus repressus, exustusque flos siti veteris ubertatis exaruit, Cic. Brut. 4, 16: cum vetustate exaruit opinio, dried up, extinguished, id. Tusc. 3, 31, 75; cf.: vetus urbanitas, id. Fam. 7, 31: facultas orationis, id. ib. 9, 18, 3.
ex-ārēsco, āruī, ere, vertrocknen, austrocknen, versiegen, exarescunt vestimenta uvida, Plaut.: exarescit frumentum, Varro: silva omnis exaruit radicitus, Suet.: exarescunt amnes, Cic., fontes, Caes.: exarescunt lacrimae, Cic.: exaruit cruor, Sen. rhet.: im Bilde, nequedum exarui ex (infolge, durch) amoenis rebus, Plaut. mil. 641: exustus flos siti veteris ubertatis exaruit, Cic. Brut. 16: cum enim inexplebiles populi fauces exaruerunt libertatis siti, Cic. de rep. 1, 66. – übtr., exaruit facultas orationis, Cic.: vides enim exaruisse iam veterem urbanitatem, daß der Quell des alten guten Tons versiegt ist, Cic.: quae (opinio) tum denique non appellabatur recens, cum vetustate exaruit, Cic.: nondum apud eos penitus exaruit musica, Amm.
exārēscō, (14) rŭī, ĕre, intr., se dessécher entièrement : Cic. Pis. 82 ; Part. 57 ; Cæs. C. 3, 49, 4 || [fig.] sʼépuiser, se perdre : exaruisset facultas orationis Cic. Fam. 9, 18, 3, le talent de la parole se serait évanoui, cf. 7, 31, 2.
- 1. uit-, opdrogen; ➤ exarescunt amnes, fontes, lacrimae;
- 2. (metaf.) verdrogen, vergaan.
ex-ārēscō ruī, —, ere,
- inch, to dry up, become dry: amnes: fontes, Cs.—Fig., to dry up, wither, perish: exustus flos siti veteris ubertatis exaruit: vetustate exaruit (opinio).