exarchus
exarchus, i, m., = ἔξαρχος,
- a superintendent, overseer: monasteriorum, Just. Nov. 133, 4.
exarchus, ī, m. (ἔξαρχος), der Vorgesetzte, Vorsteher, Iustin. nov. 133. c. 4. Greg. epist. 7, 100 u. 104 a. – Form exarcus, Corp. inscr. Lat. 5, 4376.
Martinus papa ‥ per Teodorum exarcum, jussu Constantini nepotis Eraclii ‥ raptus est
metropolita Ephesenus, prehonoratus exharchus totius Asie(
exarchus, ī, m. , exarque, chef : Novell. Just. 133, 4.
Ravennæ, qui ab Imperatoribus CPolit. in Italiam cum Imperio mittebantur. Quorum ea erat potestas,
ut ministerium Imperialis fastigii peregissein Italia dicantur in Diurno Romano cap. 2. tit. 4. Horum passim meminerunt Gregor. M. lib. 1. Epist. 32. Anastasius Bibl. in Vitis PP. pag. 47. 49. 50. 59. 60. 63. 66. 69. 70. 72. 77. 83. 107. Leo Ost. in Chronico Casin. Horum præterea seriem habes apud Hieron. Rubeum et Scaligerum in Canonib. Isagogicis pag. 155. Vide Catapanus,
Præfectus. Vide Savin. Histor. Jur. Roman. med. tempor. tom. 1. § 113. not. g.
Gennadio Patricio et Exarcho Africæ.
Porro scripsit nobis Imperium vestrum, ut Theognostum, qui a fratre et Coepiscopo nostro Ignatio super quasdam provincias Exarchatus pondus suscepisse dignoscitur, etc.
et summum Principem Consilii sui, et in omnibus faciendis agendisque suis præcipuum, Heraclium Archiep. Lugd. instituit Fridericus I. Imp. Bulla sua aurea anni 1157. quam descripsit Paradinus lib. 2. cap. 35.
de Belles mainsHeraclii successori Præcepto ann. 1184. quod refert Menesterius inter Probat. Hist. Lugdun. pag. 35. col. 1.